ಬೆತ್ತಲೆ...

ವಸ್ತ್ರದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಸೊಬಗು ಹಿರಿದಾಗಿದೆ,
ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ ವಸ್ತ್ರ ಈ ಜಗದೊಳಗೆ,
ವಾಸ್ತವದಲಿ ನಿರ್ವಾಣವಾದರೆ ಬರಿಯ ನಗ್ನ ಜೀವ,
ವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದ ನಗ್ನತೆಯಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ,
ಬೆತ್ತಲಾಗುತಿರುವಳು ಧರಣಿ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ...

ನಾಡ ಕಟ್ಟುವ ನೆಪದಲಿ ಸುಟ್ಟ
ಕಾಡ ಮರಗಳೆಷ್ಟೋ ನಾಡ ಚಿಗುರುಗಳೆಷ್ಟೋ,
ಬೇಡದಿದ್ದರೂ ನೀಡಿಹಳು ಬಯಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನು,
ಬೇಡರಂತೇಕೆ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವಿರವಳ???
ಬೆತ್ತಲಾಗುತಿರುವಳು ಧರಣಿ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ...

ಹಚ್ಚ ಹಸುರಿನ ಗಿರಿ-ಮರಗಳ ಸೀರೆಯನುಟ್ಟು,
ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಜೀವಕೆ ಪ್ರಾಣವನಿಟ್ಟು,
ಸ್ವಚ್ಚ ಸೌಗಂಧ ಗಾಳಿಯ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟು,
ಉಚ್ಚ  ಸ್ಥಾನದಲಿಟ್ಟಿಹಳು ನಿನ್ನ...
ತುಚ್ಛ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಹರಿದಿರುವೆ ಅವಳುಡುಗೆ,
ಬೆತ್ತಲಾಗುತಿರುವಳು ಧರಣಿ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ...

ಕೊನೆಯತನಕ...

ಅವಿತು ಕುಳಿತಿರುವೆ ನೀ ಮನದ ಆಳದಲಿ,
ಕವಿತೆ ಗೀಚಿರುವೆ ನಾ ಗಾಳಿಯ ಹಾಳೆಯಲಿ,
ಚಿರತೆಯ ವೇಗವಿದೆ ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಲೇಖನಿಯಲಿ,
ಕೊರತೆಯೇನಿದೆ ಹೇಳೇ ಗೆಳತಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ?
ಒಮ್ಮೆ ಒಪ್ಪಿದರೆ ಸಾಕೆ ಬಿಡೆನಿನ್ನ ಕೊನೆಯತನಕ...

ಕಳೆದ ಕಾಲದ ಆ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳ
ಕಾಲಾಂತರಾಳದಲಿ ಕೊರೆದು ಅಡಗಿಸಿಡು,
ಕಳೆಯೋಣ ಬರುವ ಕಾಲವನು
ಕನಕದಂಬಾರಿಯಲಿ ಕುಳಿತು,
ಒಮ್ಮೆ ಒಪ್ಪಿದರೆ ಸಾಕೆ ಬಿಡೆನಿನ್ನ ಕೊನೆಯತನಕ...

ಕನಸ ಕಂಡಿಹೆನಂದು ನೀ ಒಪ್ಪಿದೆಯೆಂದು,
ಮನಸಲೆಂದೆಂದು ಅನಿಸಿಲ್ಲ ನನಸಾಗುವುದೆಂದು,
ಕನಸು ಕಾಣುವವನು ಕನಸುಗಾರ,
ಕನಸುಗಾರನು ನಾನಲ್ಲ, ಕನಸೆಂದು ಕಂಡಿಲ್ಲ ಗೆಳತಿ,
ಕನಸಲ್ಲೇ ಕಂಡೆ ನಾ ಸೌಂದರ್ಯ ರಾಶಿಯನು
ಒಪ್ಪಿಸಿಕೋ ನಿನ್ನ, ಅಪ್ಪುವೆನು ಚಿನ್ನ...
ಒಮ್ಮೆ ಒಪ್ಪಿದರೆ ಸಾಕೆ ಬಿಡೆನಿನ್ನ ಕೊನೆಯತನಕ...

ಕನ್ನಡತಿ....

ಕರುಣದಲಿ ನೋಡೆ ಕಮಲನಯನೆ,
ಕರುನಾಡ ಕನ್ನಡ ಕುವರ ನಾನಿರುವೆ,
ಹೊರನಾಡ ಹೊಲಸು ಹಂದಿಗಳೇಕೆ ನಿನಗೆ,
ಚರಣದಾಸಿಯಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ ನನಗೆ, ಹರುಷದಿಂದಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ
ಹೂರಣವ ಉಣಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಮುದ್ದು ಮನಕೆ...

ಬೆಳ್ಳನೆಯದೆಲ್ಲಾ ಎಂದಿಗೂ ಹಾಲಲ್ಲ.
ಬೆಳ್ಳಗೇ ಬೆಳಗುವುದು ತಿಳಿಯ ಸುಣ್ಣದ ನೀರು,
ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಚಂದ್ರ ಕಡುಗತ್ತಲಲೇ
ಹೊಳೆಯುವನು, ಹಾಲ ಶರಧಿಯಲಿ ಅದು ಬರಿಯ ಬಿಂಬ,
ಬೆಣ್ಣೆ ಸುಣ್ಣದ ಅಂತರ ಅರಿತರೆ ಸಾಕು ಮುದ್ದು ಮನಕೆ...

ಕಡುಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವೇ ಕಠಿಣ ವಜ್ರದ್ದು,
ಕಡೆದು ತೀಡಿದಮೇಲೆ ಆಳದಲಿ ಸಿಗುವುದು,
ಕಡೆಗಣಿಸದಿರು ಕಪ್ಪೆಂದು ನನ್ನ,
ಕಡೆಗಳಿಯವರೆಗೂ ಕೊಡೆಯಡಿಯಲಿ ನಿನ್ನ
ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸುವೆ ಓ ಕನ್ನಡದ ಹೆಣ್ಣೇ,
ಕನ್ನಡವೇ ನನ್ನುಸಿರು ಕರುನಾಡು ಕಲ್ಪತರು,
ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲಿ ಸ್ವಚ್ಚ ಕನ್ನಡತಿ ನೀನಾದರೆ ಸಾಕು ಮುದ್ದು ಮನಕೆ...

ನಿನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸುವೆ...

ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಸಾಲಿನ ಮಧ್ಯದಲಿ,
ಬೆಳ್ಳಿ ಮೋಡಗಳ ತೇರಿನಲಿ,
ಶರಾವತಿಯ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ರಾಗದಲಿ,
ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ ನಿನ್ನೆ ಪ್ರೀತಿಸುವೆ ಎಂದು
ಹಣೆಗೊಂದು ಮುತ್ತನಿಟ್ಟು..||

ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಿನ ವನ ರಾಶಿಯಲಿ,
ನೀಲಾಕಾಶದ ಚಪ್ಪರದ ಅಡಿಯಲಿ,
ಹಕ್ಕಿಗಳ ತಾಳವಾಧ್ಯದಲಿ,
ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹೇಳುವೆ ನೀ ನನ್ನವಳೆ ಎಂದು
ಹೂ ಮುಡಿಸಿ, ಕೆನ್ನೆಗೆ ಅರಿಶಿನವ ಹಚ್ಚಿ,
ಹಣೆಗೆ ಮಂಗಳ ಸಿಂಧೂರವನಿಟ್ಟು...||

ಹಾಲ ಬೆಳದಿಂಗಳಿರುಳಲಿ,
ಪ್ರೇಮ ಶರಧಿಯಲೆಗಳ ಏರಿಳಿತದಲಿ,
ಉಸಿರು ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಸೇರುವಾ ಕ್ಷಣದಲಿ,
ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಡುವೆ ಈ ಹುಟ್ಟು ನನಗಾಗಿ ಎಂದು
ತುಟಿಮೇಲೆ ತುಟಿಯನಿಟ್ಟು,
ಮನಸೊಳಗೆ ಮನಸನಿಟ್ಟು...||

ಕೊಲ್ಲುತಿವೆ ಕಣ್ಣುಗಳೆರಡು...

ಕವಿಯ ಮನಸನು ಕೊಲ್ಲುತಿವೆ ಕಣ್ಣುಗಳೆರಡು,
ಅರಿಯಲಾರೆನು ಹೊಳಪಿನ ಮೂಲವೇನೆಂದು,
ತಡೆಯಲಾರೆನು ನಾ ಸೆಳೆತದ ಆಳವನು,
ಮನದ ಭಾರವನಿಳಿಸಲು ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಸನ್ನೆ ಮಾಡೆ ಗೆಳತಿ...

ಬೆಲ್ಲದ ಪಾಕದಲು ಕಲ್ಲು ಸಿಗಬಹುದು,
ಸುಳ್ಳಿಲ್ಲವೇ ಗೆಳತಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ,
ಕಲ್ಲು ಮನದವರೂ ಕರಗಿ ನೀರಾದರು,
ಹೂವಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಜೇನಹನಿ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಸವಿಯೇ ಗೆಳತಿ...

ಆಘಾತವಾಗಿದೆ ಒಂದು ಸಲ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯಕೆ,
ಬಲವಿಲ್ಲ ನನ್ನಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಆಘಾತ ತಡೆಯಲು,
ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗದಿರು ನನ್ನ ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲು,
ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆ ಬಿಡುವೆನೀಜೀವ, ನನ್ನುಸಿರು ನೀನು ಗೆಳತಿ...

ಹನಿ...

ಕಾರ್ಮೋಡಗಳೇ ತುಂಬಿವೆ ನಡೆವ ದಾರಿಯಲೆಲ್ಲ,
ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಸುರಿದರೆ ಕ್ಷೇಮ,
ಒಮ್ಮೆ-ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಸುರಿದರೆ,
ಹೇಗೆ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ ಮುದ್ದು ಮನಕೆ...??

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹನಿಯು ಹೇಳುತಿದೆ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆಯನು,
ಕಥೆಗಳೇ ತುಂಬಿದ ಬಾಳಲ್ಲಿ ನಗೆಯ ಮಾತೆಲ್ಲಿ,
ಹನಿಗಳೊಂದೊಂದಾಗಿ ಚದುರದೆ, ಎಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ
ಮಹಾ ಪ್ರವಾಹವಾಗಿ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಬಂದಪ್ಪಿದರೆ,
ಮುಕ್ತಿಯ ಕಥೆಯೆಂದು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಹೋಗುವೆನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ...

ಅಣುವ ಗಾತ್ರದ ಹನಿಯು ಪ್ರಳಯವನೆ ತರಬಹುದು,
ತೃಣದ ಮೇಲಿನ ಹನಿಯು ಪ್ರಾಣವನೆ ಇರಿಬಹುದು,
ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ ಕೊಲ್ಲದಿರು,
ಸಿದ್ಧನಿರುವೇನು ನಾ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಾ, ಒಮ್ಮೆಲೇ
ಸೀಳಿಬಿಡು ನನ್ನನು, ಖುಷಿಯಾಗಿ ಸಾಯುವೆನು ಶಾಂತಿಯಿಂದ...

ಗರ್ವ....

ಮಾಯವಾಗಿದೆ ಕಿರುನಗೆ ಮೊಗದ ಅಂಗಳದಿಂದ,
ಮರೆಯಾಗುತಿದೆ ಒಲುಮೆ ಮನಕೆ ಒಲಿದವರಿಂದ,
ನಲಿಯುತಿದೆ ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಒಂಟಿ ತಾರೆ
ನನ್ನಂತೆಯೇ ನೀನು, ಸನಿಹ ಕಾಣ್ವರು ಆಪ್ತರು
ಕೋಟಿ ಮೈಲುಗಳ ದೂರದಿಂದ,
ಕಾಲನೆ ನೀನೆಷ್ಟು ಕ್ರೂರ...???

ಉರುಳುತಿದೆ ಕಾಲ ನಾಳೆಯ ಬಳಿಗೆ,
ಹೊರಳುತಿದೆ ಮನ ಬಾಧ್ಯತೆಗಳೆಡೆಗೆ,
ಅರಳುತಿದೆ ಪ್ರೀತಿ ನವಜೀವದೆಡೆಗೆ,
ಪಾತಾಳವೇತಕೆ ಸೇರಿತು ಮೈತ್ರಿ?
ಬಯಸಿಯೋ, ಬಯಸದೆಯೋ ಬಂದ
ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಂದ,
ಕಾಲನೆ ನೀನೆಷ್ಟು ಕ್ರೂರ...???

ನನ್ನದೆನ್ನುವ ಭಾವ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿರಲು,
ನನ್ನ ನೋವನು ನಾನು ಯಾರಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಡಲಿ?
ನನ್ನ ನಲಿವನು ನಾನು ಯಾರ ಜೊತೆ ಹಂಚಲಿ?
ನನ್ನ ನಲ್ಮೆಯ ಜೀವ, ನನ್ನೊಡನೆ ನೀನಿರಲು,
ನರರಧಿಪತಿ ನಾರಾಯಣನೆ ಮುಂಬರಲು,
ನೇರ ನೋಟವ ಭಿತ್ತಿ, ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾದಿಯಲು
ಮೆಟ್ಟಿ ನಡೆಯವೆ ನಾನು ಗರ್ವದಿಂದ...